Een Defender parkeren in Johannesburg!

Na Zimbabwe zetten we onze terugreis in. Over enkele dagen vertrekt ons vliegtuig naar huis vanuit Johannesburg. In Nederland hadden we al geregeld dat we onze Land Rover bij een guesthouse vlak bij de luchthaven een jaar veilig kunnen parkeren. 

We rijden eerst terug naar Kasane in Botswana. Daar doen we nog een dagje rustig aan en de kids zwemmen nog een beetje. De terugreis vervolgt zich daarna in een rap tempo. We rijden via Nata en Francistown waar we “ouderwets” lunchen bij Nando’s. Robert wil ook even stoppen omdat de Land Rover een beetje begint te mopperen. Bij veel toeren hikt de motor af en toe en Robert ontdekt de oorzaak. Een standaard probleempje van de TD5 motor. Olie in het kabelboompje dat de injectoren aanstuurt. Daar halen we Johannesburg wel mee.

We overnachten net over de grens met Zuid Afrika op een wat vage camping. Hier hebben we onze laatste braai en staand naast het vuur kijken we terug op een hele geslaagde vakantie. Sem en Tess geven deze vakantie allebei het cijfer 9.5 en daar zijn we gelukkig mee. De romantiek van gezamenlijk reizen door Afrika is niet verdwenen al is de wens volgend jaar een paar kilometer minder te rijden dan de ruim 6000 van dit jaar.

Volgend jaar komen we terug en willen we nog een keer naar de Kalahari. Dan zit ook Moremi (Okavango delta) in het plan. Dat we dat ruim een jaar van te voren moeten boeken staat ons tegen maar op de bonnefooi komen we er niet (althans niet als je het een beetje rustig wilt zien). 

Na een koude nacht rijden we de laatste 400 km naar Johannesburg. We parkeren de auto, halen eruit wat er uit moet en maken schoon wat achterblijft. Robert vervangt de kabelboom en rijdt onze Land Rover haar veilige garage in. We spreken met eigenaren Marion en David af dat zij onze auto iedere maand even starten.

David brengt ons naar de luchthaven waarna we blij maar ook wat melancholisch terugvliegen naar huis.

Klik hier voor alle foto’s van 2017.

The Garden route …

Nou daar staan we dan aan het begin (of het einde) van de Garden route. Zolang we in Zuid Afrika zijn heeft bijna iedereen gevraagd of we deze gingen rijden. Natuurlijk! We reden de volgende variant: Plettenberg, Knysna, Buffels Bay, WIlderness, Oudtshoorn en dan de R62 naar Montagu. Officieel zijn we er dan weer uit.

WWW4OR 2014 02 23 13 22 06

De Gardenroute staat niet bekend om haar gardens maar om haar ruige maar groene landschap en dramatische kustlijn. En inderdaad het stuk tot aan Wilderness volgen we de kust en die is prachtig. Plettenberg Bay is populair bij Zuid Afrikanen als vakantie bestemming en that shows. Prachtige huizen aan de baai, vol met restaurantjes en het is meer Europees dan Afrikaans. We hebben een kleine lunch aan het strand en voelen de vakantie vol binnenkomen ;-).

Knysna bezoeken we even kort en slapen op een kleine camping in Buffels Baai. Deze camping ligt prachtig op een klein schiereiland. We slapen ongeveer in de zee en Sem en Tess zitten de rest van de dag met hun zelfgemaakte hengeltjes tussen de rotsen te vissen. Hiervoor worden slakken vermoord, in stukjes gehakt en vervolgens aan het haakje gedaan. Tess is de „luxe” visster, Sem doet het vieze werk.

WWW4OR 2014 02 23 19 12 29

In de avond zien we een vreemd fenomeen. Groen licht in het water. Dit zijn algen die oplichten zodra de golven omslaan. Je ziet dan een groene gloed (licht) in de zee ontstaan daar waar de golf omslaat. Bijzonder en helaas is het niet gelukt hier een foto van te maken (het was zo koud en ons bed lag bai lekker ;-)).

De volgende dag bezoeken we Knysna wat langer, we drinken uitgebreid koffie in de regen, kopen wat noodzakelijke kleding (we zien er inmiddels uit als zwervers) en hebben een leuke lunch in een te leuk restaurantje aan de haven (34 South). Aan het einde van de dag rijden we een mooie route naar Wilderness. Het landschap is ruig en de zee is wild en blauw. We besluiten maar even niet te gaan zwemmen want de stroming zou ons te snel in Nederland brengen.

WWW4OR 2014 02 24 19 06 02

In Wilderness slapen we op de berg in de tuin bij een backpacker’s. En ja hoor, daar gaan we weer 😉 … Ze zijn hier zelfs zo chill dat mevrouw de backpackers-receptioniste maar op de bank blijft liggen als we ons melden. Wat is dat toch met die gasten? Het uitzicht is prachtig, de wijn lekker en de nacht koud.

De volgende ochtend starten we met een lekkere café Latte onder aan de berg. Daarna zetten we richting Oudtshoorn en de R62 (deze weg is off-the-beaten track wat de Gardenroute betreft, hahahahaha).

We rijden door prachtig landschap en in Oudtshoorn bezoeken we een Struisvogel boerderij. In het hele gebied rondom Oudtshoorn worden al eeuwen struisvogels gefokt. Grotendeels voor hun veren (die zijn het meest waard), hun onbevruchte eieren (delicatesse) en biefstuk.

WWW4OR 2014 02 25 13 07 57

Wij bezoeken één van de oudste farms en het is bijzonder interessant (ook al is het wat toeristisch). We zien alles, de eieren, de net geboren kuikens (aaaaah), de veren, het atelier waar men allerlei producten maakt en als laatste de arena. In de arena worden al heel lang wedstrijden gehouden door het personeel (tijdverdrijf) en hier is er de mogelijkheid om struisvogel te rijden. Gelukkig alleen toegestaan als je lichter dan 80kg bent. Sem gaat wel even op het beest zitten. Hij kiest er dan toch voor om niet als een ongeleid projectiel met zich rond te laten rennen en stapt af.

We slapen onder aan de Swartberg pass en bezoeken de volgende ochtend de Cango caves. Deze zijn indrukwekkend ook al zien we slechts een klein deel. Handig om je kinderen aan de hand van voorbeelden uit te kunnen leggen wat stalagmieten, stalagtieten en kolommen zijn. Voor de ezelsbruggetjes vraag Sem of Tess ;-). Het is mogelijk om de adventure tocht door de grotten te doen. Hier zorgt wederom onze fysiek ervoor dat we deze niet kunnen doen, De smalste doorgang is 27cm en Robert zag zichzelf al met spartelende beentjes vastzitten tot hij genoeg was afgevallen.

WWW4OR 2014 02 26 11 32 48

Hierna rijden we over de R62 richting Montagu. De weg is mooi maar verre van off-the-beaten track. De R62 heeft de pech dat het continent Afrika op zoveel plekken zoveel ongekende schoonheid heeft dat het op ons, voor nu, even wat minder indruk maakt. We slapen in Montagu op een leuke kleine camping (boerderij) met een te lieve eigenaresse. WWW4OR 2014 02 26 17 41 10 de camping heeft zelfs een smeerput (voor de tractor) en Robert en Sem doen wat onderhoud aan het voorste differentieel. Tamara voelt zich hier zo thuis dat ze de afwas maar in de keuken van de eigenaar doet. „What are you doing here”, lachtte hij toen hij haar betrapte. Na ook het doen van zijn afwas wees de goede man haar de gemeenschappelijke keuken. Grappig te weten dat Tamara hiervoor dus altijd de afwas heeft gedaan in de verkeerde keuken en zelfs de eigenaresse complimenteerde met de sfeer en uitrusting van de keuken, uniek voor Africa, hahahaha …

Later kwamen Ray en Wendy nog even langs, zij waren ook in Montagu. We hadden een leuke avond met spijzen en drank …

Klik hier voor wat foto’s

Drakensbergen & Golden Gate highlands

De Drakensbergen begonnen al bij Blyde River Canyon en lopen over een lengte van zo’n 1000 km van nood-oost naar het zuid-westen. Een deel van de Drakensbergen vormt de grens met Lesotho. Voor nu zitten we aan de andere kant en bezoeken we Royal Natal National Park in Zuid Afrika. Lesotho komt later.

WWW4OR 2014 01 25 10 36 13

We slapen op een prachtige campsite in een prachtige omgeving. De eerste nacht is wat onrustig omdat er een enorme onweersbui overtrekt. Omdat de camping in een klein dal ligt maken we ons niet al te veel zorgen over bliksem inslagen maar we zien en horen de bliksem inslaan in de bergtoppen achter de campsite.

WWW4OR 2014 01 25 11 51 09

We besluiten een wandeling te maken en we trekken onze schoenen, sinds lange tijd, weer eens aan. We beginnen rustig en na een half uurtje zwemmen we al in een kleine waterval. Het water is hier zo schoon dat je het gewoon kunt drinken. Hierna start het echte werk. Wij besluiten het rondje naar de Tiger Falls tegen de klok in te lopen. Onbewust kiezen we voor de moeilijke versie. We stijgen in 3 km net zoveel hoogtemeters als het rondje met de klok mee in 7 km. Kortom het is iets steiler en wederom hangen onze longen eruit ;-).

Het uitzicht op hoogte is echter prachtig. We zien de hoge pieken die de grens met Lesotho vormen, het Amphitheatre (op afstand) en lopen door naar de Tiger Falls. Ze zijn iets kleiner dan de Victoria Falls maar wel prachtig. Saillant detail: we komen alleen maar mensen tegen die het rondje andersom lopen.

Langzaam dalen we af en onderweg komen nog een Bavianen familie en twee Bushbucks tegen. We lopen in totaal zo’n 11 kilometer en Sem en Tess geven geen krimp. Goed!

WWW4OR 2014 01 26 12 44 07

Na een rustige nacht rijden we door de Golden Gate Highlands. Onderweg stoppen we een aantal keer om van het uitzicht te genieten of een broodje te eten. We hebben het nog nooit genoemd maar het is ongelooflijk hoeveel mensen ons aanspreken met de vraag of we echt vanuit Nederland zijn komen rijden. Zo ook weer tijdens deze rit. De eerste vraag: „hoe zijn jullie over de zee gekomen?”, de tweede vraag (en die kenden we al): „hoeven jullie kinderen dan niet naar school?”. Sem en Tess staan er altijd trots bij te lachen en op de vraag of ze al naar huis willen, antwoorden ze nu al 13 maanden: „nee!!!”.

Onderweg rijden we door Clarens en genieten van koffie en ijs op een echt terras. Zo langzaam beginnen die weer te komen. We stoppen voor de nacht in Fouriesberg. Dit ligt vlak bij de grens met Lesotho waar we de volgende dag naar toe willen.

Klik hier voor de plaatjes