Hijgend door het Simien gebergte …

REL7D 2013 04 20 10 50 42Om een trekking door het Simien gebergte in Ethiopië te regelen kan je terecht bij “National Park Headquarters” in Debark. Tijdens zo’n trekking ben je verplicht een “scout” mee te nemen (man met mega gun) en als je wilt een gids. Die hebben we erbij geregeld en zo zijn we met zijn zessen in onze auto vertrokken richting Sankaber Camp waar we de eerste nacht zouden doorbrengen. Onderweg begon het flink te regenen en veranderde het vredige bergweggetje prompt in een spekglad en op sommige plekken ronduit gevaarlijk modderpad. Opletten dus. Onderweg hebben we nog een opzij gegleden en vastzittende Ethiopische minibus met toeristen losgetrokken.

REL7D 2013 04 18 15 38 42

Na de regen zijn we s’middags gaan “inwandelen” naar een mooi uitkijkpunt. En ja, het Simien gebergte is wel erg indrukwekkend en ruig. Daarna snel terug want het werd al donker en we moesten nog koken. Bij onze betaling werd ons verzekerd dat gids en scout hun eigen eten verzorgden tijdens de trekking (de lodges zijn hiervoor beschikbaar). Dus begon Tamara de piepers te schillen en boontjes te koken. Al snel bleek dat Mr Scout helemaal niks bij zich had, dus peuzelde hij gezellig mee. En een scout is geen echte scout als hij onze auto niet goed bewaakt, dus hij besloot op een zeil onder de auto te gaan liggen. We hebben hem niet op een ander idee kunnen brengen, dus zijn wij ook maar gaan slapen. Het voelde wel een beetje raar, de goede man had maar een dun dekentje en ons dekzeil om zich heen.

REL7D 2013 04 20 11 07 00

Na wat koppen thee in onze scout te hebben gegoten zijn we de volgende morgen vertrokken naar een plek waar we de auto voor 2 dagen veilig konden parkeren. Vanaf dat punt was het ook korter naar onze tweede overnachtingsplek. Inderdaad korter maar dat betekent in de bergen ook steiler! Dus eerst bergje af naar de rivier (3300m) en daarna bergje op naar onze lodge in Gich Camp (3600m). De kids vonden het een belachelijk zware wandeling en dat was het eigenlijk ook wel voor de eerste dag. Ook vader en moeder kwamen hijgend boven en dat terwijl wij toch echt een topconditie en mooie afgetrainde lijven hebben :).

REL7D 2013 04 20 17 50 49

Bij het woord lodge hebben we trouwens wel een ander beeld, maar eigenlijk hebben we niet meer nodig dan dit, luxe is voor mietjes :-). De injera’s gingen er na deze wandeling goed in en om 8 uur lagen we allemaal voldaan in bed. Nog een half uurtje napraten over de bavianen en dat de kindjes hier wel een heel ander leven hebben (de kinderen lopen hier iedere dag op blote voetjes naar de waterbron om een volle tank water terug naar hun dorpje te zeulen). Wederzijds was er grote bewondering en speelden Sem en Tess met de Ethiopische kindjes. Voetbal met een bal van kleding is net zo leuk als thuis en nep-tattoos staan veel mooier op een bruine huid. Daarbij communiceren kinderen veel makkelijker en spreken Sem en Tess inmiddels beter Ethiopisch dan wij.

REL7D 2013 04 20 06 36 09

Voor onze ontbijtfoto verwijs ik jullie naar de foto’s, zo mooi zitten we er niet elke dag bij. En na onze pannenkoek gingen we weer aan de wandel. Een gentle wandeling (jaja, dat was de vorige ook) naar Imet Gogo (3935m). De helling was deze keer inderdaad wat vriendelijker maar bij de top moest je even geen stapje verkeerd zetten want dan lag je echt een paar honderd meter lager. Onderweg zagen we veel Gelada bavianen, Lammergeiers (giertje: spanwijdte ca. 2m), kraaien, arenden en ongelooflijk mooie uitzichten. We bleven nog een nachtje in Gich camp met in de avond zaten we heerlijk aan het kampvuur met op de achtergrond het “gelach” van hyena’s.

REL7D 2013 04 21 08 34 58

De volgende dag liep de parkeertijd van onze auto af en stortten we ons weer naar de rivier. De kids in noodgang voor ons uit, want beneden bij de rivier stond een ezel op hen te wachten om ze (om beurten) naar boven te sjouwen. En ok, we wilden het niet opschrijven, maar Tamara stelt zich kwetsbaar op. Ze trakteerde zichzelf op een paard. En daar zat ze dan, mevrouw de toerist werd naar boven gehesen. HEERLIJK. Sem ziet onderweg nog een Jakhals en jaagt achter de muizen aan en Robert verdiende de laatste Mars, hij had tenslotte het meest gelopen.

Snel de auto gecheckt en de “oppas” mevrouw bedankt met thermisch ondergoed voor het halve dorp. De kledingtassen beginnen al aardig te slinken en we hebben al heel wat gezinnen blij gemaakt. Robert’s fleece is naar de scout, voor de komende nachten in de buitenlucht.

REL7D 2013 04 21 10 19 09

Door de ezel en paarden actie waren we al vroeg in de morgen bij onze laatste plek: Chennek. Hier zijn nog enkele Walia Ibexen te zien en we hadden het geluk die direct bij aankomst te spotten, tot grote opwinding van Sem, want er is weer een Afrikaans dier aan zijn lijstje toegevoegd.

De regen en mist kwamen steeds dichterbij, dus besloten we niet te blijven overnachten maar gezessenlijk terug te rijden naar Debark (met afwisselend keihard Ethiopische en Nederlandse muziek).  In Debark checkten we in in ons hotelletje en verheugden ons op een douche. Daar waren we wel aan toe. Maar wat overtreft onze stoutste verwachting: “GEEN WATER EN GEEN STROOM!” We weten niet wat erger is maar we weten wel dat we stonken.

Dat deed echter niets af aan de afgelopen vier dagen, die waren prachtig ook al was het regelmatig happen naar zuurstof.

De foto’s vind je hier.

admin

2 Comments

  1. Lieve Tamara, Robert en kids,

    Het is een bijzonder contrast: ik lig met mijn pasgeboren baby in bed te cocoonen en lees met zoveel genot en plezier jullie belevenissen! Alsof ik een mooi boek lees maar ik ken de personages. Als ik mijn ogen dicht doe probeer ik me een voorstelling te maken en doe net of ik ook even aan jullie bijzondere ontbijttafel zit.

    Once upon a lifetime wat jullie daar meemaken en jullie kinderen meegeven voor de rest van hun leven.

    Ik doe het jullie graag na op een dag.

    Alle liefs uit Haarlem, waar wij genieten van ons gezin en onze kleine Philippa die het fantastisch doet in ons midden.

    Dikke kus x!

Geef een reactie